Red Desert (წითელი უდაბნო)

Dato Magradze

(Georgia)


Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/customer/www/panoramajournal.org/public_html/wp-content/plugins/divi-machine/includes/modules/ACFItem/ACFItem.php on line 3126

Translated by Gabriel Griffin

The gift of wings – is it a blessing,
or a punishment
to become the butt of slaves?
Saint-Exupéry will tell me
and so will Jonathan Livingston Seagull.

At the drop of ice cubes into whisky
you reaffirm your belief
that, somewhere, the sky is much wider.
When the pilot announces, ‘turbulence’,
it’s time for poetry to present its petition.

In view of the evil rife in this world,
the poet is asked to write to a friend,
because a poet can gaze down from a height
and see on the map
the entire era displayed.

At the hotel triumphantly called Gloria,
with its name in ornamental lettering,
I opened the door onto the era
and met Iscariot’s agent
who, wherever he is, turns up on the right side.

I’d love to award him a decoration, but I don’t know
what title he goes under now.
He’s a well-known dealer in democracies,
selling the Demos
and buying the Kratos.

Thus, even the most celestial of objectives
becomes a cover-up for earthly desires.
Pay attention, my dear listener,
you know that I’m not one who welcomes
widely accepted provocations.

Trends and tendencies sneer at time,
thirsting for sheer novelty.
Look closer at Picasso’s Avignon,
or at Olympia by Manet.

If we persist in the old ways
a gloomier future awaits us,
and all the empty boxes at the theatre
will be thronged with the former rabble.

So it is, and has been from the beginning,
for light cannot exist without the dark.
The just man commits wrongs in his own country,
but the corrupt violates another’s land.

Foreign officials won’t welcome you
if you refuse to accept the harsh imperial croak
as though it were the top note of a soprano.
They hoist the sails of their pride
ever higher,
while flattery from the outskirts of the empire
is ever more pleasing to the ears
listening at the supreme leader’s door
ever since Antonioni’s Red Desert
laid waste the garden of Adam and Eve.

This world forces us onto a merry-go-round
while NATO’s door remains still closed.
A peddler of snake-oil convinces his party
with the pathos of his love for a Soviet Georgia.

As I wrote to my friend, I seek powerful words
to bring to the fore exquisite Kartli
and save the modern world, so
let’s go and find Tato [i],
or talk to the scholar Dodashvili [ii].

Although my bold quest may result in a personal crisis,
I long to do something heroic,
and I’ll confront danger joyfully
for the incomparable Kartli . . .
incomparable Kartli . . .
If heroes of books leap out of the pages
despite being Georgian cultural attachés,
I will do what I have to do humbly,
mindful of Aluda [iii]
and of Leko Tatashell [iv].
If the old days are trapped in the past,
what will the new time have to say?
Fashionable Europe turns her back on God
and lounges on the therapist’s couch.
Time is unalterable,
there’s no this time or that time . . .
but time beyond God is the most alarming.

The Maestro revives the French Tango
and the USA butters-up Europe.
A new Manet and
a new Picasso
will destroy the reign of this desolate era.
As for me, I prefer wine to antidepressants,
and shun the psychologist,
rather, holding tight to a friend.

And the gift of wings – is it a blessing, or a punishment
to become the butt of slaves?
The immortal pilot, Antoine, will give me the answer,
as indeed, will Jonathan Livingston Seagull himself.

Endnotes
[i] Tato is a great Georgian poet.
[ii] Dodashvili – Georgian Philosopher.
[iii] Aluda is a literary hero.
[iv] Leko Tatasheli is a literary hero.

და ფრთები… და ფრთები… წყალობა, ან თუა სასჯელი, რომ გახდე
სამიზნე მონათა,
დე სენტეგზიუპერი გამიმხელს ანტუან და ან ლივინგსტონი, თოლია ჯონათან.
ვისკიში რომ ჩაყრი ყინულის ბურთულებს, მძაფრდება რწმენა, რომ
სადღაც მეტი ცაა…
როცა ეკიპაჟი აცხადებს ტურბულენსს, მაშინ პოეზია = პეტიციას!
ამიტომ, რაც ხდება მიწაზე მხეცობა, ეთხოვა პოეტს, რომ მიწეროს მეგობარს, რადგანაც პოეტი მაღლიდან ეცნობა
იმ რუკას, რომელიც ასახავს ეპოქას.

შევუღე დროებას ის კარი Hotel-ის რომელსაც ამშვენებს წარწერა – Gloria და შევხვდი მენეჯერს ისკარიოტელის, რომელიც ყველგან და
ყოველთვის სწორია.
შევამკო მინდა და არ ვიცი რარიგად, ამჟამად რომელი ტიტულით ტიტულობს… დგას დემოკრატიის დამწვარი ბარიგა, გაყიდის დემოსს და
კრატიას ყიდულობს.
ასე რომ, ციური საგნები – ენელოც საფარი აღმოჩნდა მიწიერ ვნებათა, ისმინე, შენ ჩემო ძვირფასო, მსმენელო შენ იცი, მე არ ვცნობ
სხვის ნაცნობ ეპატაჟს.

ტრენდი და შაბლონი დროს ვეღარ ინელებს, სიახლის წყურვილის სიმძაფრით გალესილს…
-შეხედე პოკასოს ავინიონელებს!
-გნებავთ, ოლიმპიას! – ედუარდ მანესი. გაცვეთილ ბილიკებს საჩქაროდ უარი თუ არ მივაგებეთ, მომავალს უარესს მივიღებთ, ცარიელ ლოჟას ბენუარის შეავსებს, ვინც გუშინ
ნატრობდა იარუსს.
ასეა… და ასე ყოფილა ოდითგან,- სპეტაკი სითეთრე ვინა სთქვა უშავოდ…
მართალი – ჯერ თავის სამშობლოს მოკითხავს, მტყუანი – სხვა ქვეყნის ცოდვებზე მუშაობს.

უცხოელ ჩინოვნიკს სალამიც არ ნებავს, თუ იმპერიული ხავილი სოპრანოდ
არ გააშიარე… და ამპარტავნების აუშვეს აფრანი,
სულ უფრო უფრონი…
ჩანს, პერიფერიის ქლესობა უსაპნო ჰეგემონს სულ უფრო
და უფრო ევასა,
რაც ანტონიონის „წითელმა უდაბნომ“ მოიცვა წალკოტი ადამ და ევასი.
ეს წუთისოფელიც ერთ წრეზე გვატრია- ლებს, კარის შეღებაც არ იქნა NATO-სი, თაღლითი სიყვარულს უმტკიცებს პატრიას, საბჭოთა ქართული ნაცნობი პატოსით.

იმ სიტყვებს დავეძებ, დღეს ვწერდი მეგობარს, ნატიფი ქართლი რომ შევიდეს მოდაში,
რომ თანამედროვე გადარჩეს ეპოქა, ან ტატოს ვესტუმროთ,
ან სწავლულ დოდაშვილს.
რომც დიად განზრახვას მოჰქონდეს ხიფათი, მინდა რომ ამბავი გადამხდეს საგმირო… განსაცდელს შევხვდები არხეინ სიფათით, ნატიფი ქართლი რომ…
ნატიფი ქართლი რომ…
მაგრამ თუ წიგნიდან გამოვლენ გმირები, რომ ვიცნო ქართული კულტურის ატაშედ, შევმატო ამ საქმეს რომ წვლილი მცირედი, ან ვიტყვი – ალუდას!
ან – ლეკო თათაშელს!

ძველი დრო თუ ჩარჩა წარსულის მხარეში ახალი დროება რას იტყვის, რო რაო?.. ტრენდული ევროპა, ჯვარცმულის გარეშე, ფსიქოთერაპევტის დივანზე გორაობს. დრო მუდამ ერთია, –
რა ის დრო… რა ეს დრო…
დრო ღმერთს რომ „გაუსწრებს“, ის დროა საშიში… პარიზულ ტანგოს რომ იხსენებს მაესტრო,- კარაქს რომ მიახმარს ევროპას ა.შ.შ.
– ახალი მანე და
-ახალი პიკასო!
ჩამოშლის უსულო ეპოქის მეფობას, რომ ღვინის ბოკალი ვარჩიო „სიბაზონს“
– უარი ფსიქოლოგს!
– სალამი მეგობარს!

და ფრთები… და ფრთები… წყალობა, ან თუა სასჯელი, რომ გახდე სამიზნე მონათა. გამიმხელს უკვდავი პილოტი ანტუან
და ან ლივინგსტონი თოლია ჯონათან

Dato Magradze

is a

Wandering Editor for Panorama.

Born in 1962, Magradze is a famous Georgian poet and author of the lyrics of the National Anthem of Georgia. In 1984 he graduated from Tbilisi State University, faculty of philology. At different times Dato Magradze was an editor-in-chief of various newspapers and magazines; worked at various NGOs and organizations fighting for human rights. In 1991 Dato Magradze founded Georgian PEN center and was its president till 2010. David Magradze became the Minister of Culture of Georgia in 1992 and held this post till 1995. David Magradze authored numerous poetry collections and his works are translated into many languages including German, English, Italian, Turkish and Russian. Currently Dato Magradze’s book “Giacomo Ponti” is part of teaching materials of the school “Don Bosco” in Borgomanero. From 2009 he is a member of Academy of American poets. Dato Magradze is participant and laureate of different book Festivals: Lugo, Genoa, Orta, Lugano, Eboli. Among many literary awards and prices in 2011 David Magradze was awarded with a title of Cultural Ambassador and Honorable Academician by Universum – Swiss international society of Culture and in the same year the Swedish academy Nobel committee acknowledged David Magradze’s nomination for the current year’s Nobel Prize in literature. Since 2013 David Magradze is a holder of Diploma de’onore Academia mondiale della poesia“ – Verona member of world academy of poetry, Italy.

Gabriel Griffin

is a

Guest Translator for Panorama.

Loading...

Pin It on Pinterest